آبخورگ ما

 همانطور که در چند پست قبلی گفته شده از قدیم الایام مراسم عزاداری در آبخورگ مانند سایر مناطق از اول محرم شروع می شود.دراین ایام همانند سایر مناطق عزاداری ها برگزار می شود.اما در آبخورگ سه روز آخر پر شکوه تر برگزار می شود که خلاصه ای از آن به قرار زیر است:

هشتم محرم: میزبان عزیزان از روستاهای بم و دهنو هستیم که شرح آن در چند  پست قبل گفته شد.

نهم محرم(تاسوعای حسینی): میهمان عزیزان در دو روستای دهنو و بم هستیم که شرح آن در چند پست  قبل گفته شد.

دهم محرم (عاشورا حسینی):در این ایام آبخورگیان به انجام مراسمات مخصوص می پردازند که شرح مفصل آن در ادامه پست همراه با عکس قرار می دهم.

نویسنده و عکاس :سعید ذوالفقاری

و امّا روز دهم محرم و روز عاشورای حسینی روز پر کشیدن و به شهادت رسیدن سیّد و سالار شهیدان امام حسین (ع):

در این روز اهالی روستا بعد از نماز صبح و خواندن زیارت عاشورا مشغول به عبادت در محل مسجد می شوند.

اوایل صبح (ساعت 8 الی 9) مردم در محل هیات ابوالفضلی آبخورگ جمع می شوند و جوانان نخل را در وسط حیات هیات قرار داده  و با کمک همدیگر مشغول به تزئین نخل با پارچه نوشته ها و آیینه و پارچه های رنگی می شوند.جز جدا نشدنی تزئینات نخل شاخه های مورد (گیاه مورد) است که از روز قبل از روستاهای مجاور تهیه شده است.

در همین اثنا نیز عده ای از مردم مشغول عزاداری به صورت صفوف منظم و نوحه خوانی می شوند و عده ای دیگر پای نخل که نماد تابوت امام حسین(ع) به حاجت گرفتن و توسل کردن به امام حسین(ع) در برابر بارگاه ایزد منان مشغول   می باشند. این شرح گفته شده تا ساعت 10 الی 11 ادامه پیدا میکند (تا یک ساعت قبل از اذان).سپس روحانی یا مداح شروع به خواندن ذکر مصیبت میکند و واقعه کربلا را باز سازی می نمایید در این موقع نخل آماده است و عاشقان حسینی در طرفین نخل استقرار یافتند تا به محض اینکه مداح به لحظه شهادت امام حسین (ع) رسید شروع به بلند کردن و تشییع جنازه نمادین  این امام بزرگوار کنند. عشق آبخورگیان به سید و سالار شهیدان مثال زدنی است یکی از همین موارد نخل برداری هم روستایی هایمان است  که نخل را در یک مسافت قابل تامل است -که این امر برای تبرک مزارع کشاورزی و شفاعت مردم روستاییان است - طی می کنند این مسیر نزدیک به 3 کیلومتر می شود که عکس هوایی آن در زیر آمده است.

در پایان نیز به موقع (نیم ساعت قبل از  نماز) در محل هیات دوباره جمع می شوند و کمرگیری میکنند که نشان دهنده برادری و وحدت بین هم روستایی هایمان است و در ادامه  نماز ظهر را به جماعت می خوانند.برای ناهار نیز همگی دعوت نذری دهندگان در هیات هستیم.بعد از ظهر و شب نیز مراسم شام غریبان و نوحه خوانی برقرار می شود.

همین جا ذکر این نکته  را بر خود واجب میدانم که این مطالبی که اینجا ذکر شد مشاهدات عینی این جانب است و سعی برآن شده است که از تملق دوری گزینم .امید است که اگر نقصانی در متن بود بر بزرگی خود ببخشایند و با نظرات سازنده خود مرا یاری فرمایند.

و من الله توفیق

نویسنده و عکاس :سعید ذوالفقاری