آبخورگ ما

عشق به رویای کودکی *

 می دانم

روزی کوله ام را(توبره ام) بر پشتم خواهم گذاشت

با کلنگلی و بیلی همراه

و از شهر خواهم آمد

به ورودی تو که رسیدم

بوسه خواهم زد خاکت را

و تمام بوی مهربانی ات را

یکجا سر خواهم کشید

وحتی اگر خشکسالی تنها یک بوته ی ایوغوز

برایم بگذارد

سایه اش را گرامی خواهم داشت

و خواهم ساخت رویاهای کودکی ام را

زیر یال تنگل های بسیارت

* نام شعر توسط نویسنده ی وبلاگ گذاشته شده است با اجازه  از مهندس ضیاء